دیوان سیفی بخاری

4. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 225/6 آغاز: آغاز دیوان: تا باو کردم عیان عشق نهان خویش را ×× ساختم بیگانه ماه مهربان خویش را ... تا آنجا که: جان من دور از توصیفی هست زار و ناتوان ×× تا کی از خود دور داری ناتوان خویش را؛ انجام: انجام از یک قطعه: اجزای وجودم همگی دوست گرفت ×× نامی است زمن بر من و باقی همه اوست این دیوان چهل و نه غزل و دو قطعه دارد و همه آنها 260 بیت است؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ کاغذ: نخودی، جلد: تیماج مشکی، 14 سطر (6×12/5)، اندازه: 11×18سم [ف: 2 - 244]