دیوان سوزنی سمرقندی

11. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 432/15 کر آغاز: دی در ره زرعون بیکی راه گذر بر ×× افتاد دو چشمم بیکی شوخ پسر بر / کج کج چه بعمدا سوی من یک دو نظر کرد ×× جان و دل من رفت بدان یک دو نظر بر؛ انجام: گفتا که مرا عیب نگیری بچنین حال ×× گفتم که کسی عیب نگیرد بهنر بر! قصیده هزلی، قصیده‌ای رائیه با مضامینی هزلی و اروتیک است که در 19 بیت سروده شده؛ خط: شکسته نستعلیق، بی‌کا، تا: نیمه قرن 13؛ مجدول مذهب؛ کاغذ: ترمه نازک سبز، 1گ (88ر-88پ)، 12 سطر، اندازه: 8×13/5سم [ف: 40/2 - 133]