دیوان سلطانی

اصفهان؛ روضاتی؛ شماره نسخه: 167 آغاز: وامق شناخت قدرت حق ورنه ×× چشم از عذار بستی عذار را در برخی ابیات تخلص او ذکر شده، از جمله: «پس از سی سال مدح ای شهریار راد سلطانی ×× بود در خور که شاه افزایدش مرسوم دیوانی / سلطانی از تو شد در دفتر سخن ×× زین دست نظم را چون فرد انتخاب / سلطانی آنکه کرده به اقبال شهریار ×× او را خطیب چرخ، امیر سخن خطاب / شعر سلطانی بنویس به هر تهنیتی ×× که از آن کاسته بینی شعرا را اشعار / اگر وقتی سخن را زیوری نغز ×× کمال نکته دان در اصفهان بست / همان زیور سخن را بلکه خوشتر ×× به دستم خامه در کرمانشان بست»، شامل قصاید بسیار در مدح ناصرالدین شاه و امرای عصر قاجار؛ خط: نستعلیق زیبا، بی‌کا، تا: قرن 13؛ افتادگی: آغاز؛ در دو موضوع از حاشیه عبارت «عارف کردستانی» به خطی زیبا؛ 15 سطر، اندازه: 15×21سم [ف: - 109]