دیوان سلطان

12. قم؛ مرکز احیاء؛ شماره نسخه: 691 آغاز: گر بسنجد بحشر اجر شب هجران را ×× ظاهر اینست که شاهین شکند میزان را / شوق سیب ذقنت قامت من کرد دو تا ×× گوی بنگر که چسان نظمه دهد چوکاران را حدود هزار بیت، غزلیات با تخلص «سلطان» که به ترتیب حروف قوافی تنظیم شده است با چند رباعی در پایان و احتمالاً دیوان ناتمام باشد؛ خط: نستعلیق زیبا، بی‌کا، بی‌تا؛ مجدول؛ جلد: تیماج مشکی، 49گ، 11 سطر، اندازه: 13×20/5سم [ف: 2 - 351]