دیوان سفرهی

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8172/29 آغاز: الهی غنچه ذکر خفی گردان زبانم را ×× مکن گویا بحرفی جز ثنای خود زبانم را؛ انجام: بخلوتخانه وصلت طلب کن چون سفرهی را ×× که در پای تو افشانم چو گل نقد روانم را غزلی با عنوان و تخلص «سفرهی» که معلوم نشد کیست؛ خط: نستعلیق تحریری، بی‌کا، تا: قرن 13؛ خط ماوراء النهری، مجدول، رکابه‌دار؛ کاغذ: بسیار نازک کدر، جلد: مقوایی با روکش تیماج، 2گ (46پ-47ر)، اندازه: 12/9×19/8سم [ف: 27/1 - 409]