دیوان سعدی شیرازی

122. اصفهان؛ صارم الدوله (کتابخانه فرهنگ اصفهان)؛ شماره نسخه: 1031 آغاز: بسمله، شکر و سپاس معبودی را جلت قدرته که آفریننده مخلوقات عالم است؛ انجام: با طبع که میل می کشیدش می گفت ×× چیزی است که در من آفریده است خدای خط: شکسته نستعلیق عالی، بی‌کا، بی‌تا؛ 472ص، 19 سطر (12×19)، اندازه: 18×28سم [ف: - 137]