دیوان سعدی شیرازی

102. قم؛ دارالحدیث؛ شماره نسخه: 360 آغاز: ماه فرو ماند از جمال محمد ×× سرو نباشد به اعتدال محمد / قدر فلک را کمال و منزلتی نیست ×× در نظر قدر با کمال محمد؛ انجام: پیری دیدم به خانه خماری ×× گفتم ندهی ز رفتگان اخباری / گفتا می‌خور که همچو ما بسیاری ×× رفتند و کسی باز نیامد باری خط: شکسته نستعلیق، کا: علی، تا: 18 جمادی الثانی 1299ق، جا: حیدرآباد؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، 69گ، اندازه: 8×15سم [ف: 147]