دیوان سعدی شیرازی

89. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 7719/4 آغاز: شکر و سپاس و منت و عزت خدای را ×× پروردگار خلق و خداوند کبریا / دادار غیب دان و خداوند آسمان ×× رزاق بنده پرور و خلاق رهنما؛ انجام: دیری است که سعدی به دل از عشق تو می گفت ×× این بت نه عجب باشد اگر من بپرستم / بند همه غمهای جهان بر دل من بود ×× در بند تو افتادم و از جمله برستم منتخب قصائد و مقطعات؛ خط: نستعلیق شکسته، بی‌کا، تا: یک شنبه رجب 1262ق؛ جلد: مقوا، 74ص (171-245)، 15 سطر، اندازه: 14/5×21سم [ف: 26 - 209]