دیوان سعدی شیرازی

86. یزد؛ وزیری؛ شماره نسخه: 249 آغاز: بسمله، شکر و سپاس معبودی را جلت قدرته که آفریننده مخلوقات عالم است الخ؛ انجام: من سخن راست نوشتم تو گرش راست نخوانی جرم لجاج چه باشد چو تو شطرنج ندانی خط: نستعلیق زیبا، بی‌کا، تا: 1256ق؛ مجدول؛ اهدایی: نواب آقا علی؛ کاغذ: دولت آبادی، جلد: مقوایی با تیماج زرد، 328گ، 18 سطر (9×22)، اندازه: 20×34/5سم [ف: 1 - 250]