دیوان سرخوش هروی

2. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 14083 آغاز: چهارده بند در جواب دوازده بند محتشم / باز این چه شورش است که در کل ماسواست ×× باز این چه شور و غلغله در ارض و در سماست / باز این چه موج حادثه خیز است در زمین ×× کز لطمه اش غریق فنا کشتی بقاست؛ انجام: ای پیش جمالت آفتاب آینه دار ×× از شرم رخت آینه گردون تار / بهتر گر از آفتاب خواهی رخسار ×× رخساره خود مقابل آینه دار قصاید، چند غزل و رباعیات؛ خط: نسخ، کاتب = مؤلف، بی‌تا، برای عسکرخان خوئی؛ در اول نسخه فهرست اشعار و یک صفحه در شرح حال شاعر به خط دبیر سیاقی نوشته شده؛ جلد: تیماج سرخ، 155گ، 12 سطر، اندازه: 15×22سم [ف: 38 - 106]