دیوان سحاب اصفهانی

22. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 4663 آغاز: برابر؛ انجام: که از خاموشی من یاد کن در کنج محرومی ×× باین نامحرمان چون لعل خود را در سخن بینی در حدود دو هزار و دویست بیت غزلیات است به ترتیب قوافی از الف تا یاء سروده سید محمد سحاب اصفهانی پسر سید احمد هاتف و وی از شعرای مشهور قرن سیزدهم هجری است که در دربار فتحعلیشاه قاجار با لقب مجتهد الشعرائی منصب داروخگی دفتر خانه شاهی را داشته و طبابت نیز می‌کرده، تذکره‌نویسان مجموع اشعارش را هشت هزار بیت نوشته‌اند، ولی نسخه‌های موجود از دیوان او بیش از چهار هزار بیت نیست؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 13؛ دارای سرلوح اکلیلی، در متن و هامش؛ کاغذ: سفید فرنگی، 47گ، 24 سطر (12/7×23)، اندازه: 15/5×25سم [ف: 7 - 421]