دیوان سپهر

7. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8173/100 آغاز: ساقی بده رطل گران زان می که دهقان پرورد ×× انده برد غم بشکرد شادی دهد جان پرورد؛ انجام: زیور و دفتر همیشه نام نکویت ×× نام نکویت همی بدفتر و زیور چند شعر از سپهر اول (پدر)، صاحب و پایه گذار ناسخ التواریخ است که در عنوان شعر نخست چنین توضیح داده شده است: «این شعر مطلع از مرحوم حاجی میرزا آقاسی است. یکی حکیم قاآنی، یکی فروغی و یکی سپهر، هر سه ساخته اند» که شاید نشانگر این باشد که شعر مسابقه‌ای بوده است؛ خط: شکسته نستعلیق، کا: صحبت الله خان ملقب به دبیر همایون، تا: آغاز قرن 14؛ رکابه‌دار؛ کاغذ: نازک کاهی، جلد: تیماج قهوه‌ای، 9ص (266-267 و 744-752)، اندازه: 13/4×21سم [ف: 27/1 - 346]