دیوان سپهر

2. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 1011 آغاز: دیباجه: سبحان الله خالق بیچون بودن - باهر کم و افزون کم و افزون بودن لمعات سیمای وحدتش ساحت افروز طور کثرت است خط: شکسته نستعلیق، کاتب = مؤلف، بی‌تا؛ با اصلاحات و تغییرات بسیار و یادداشت‌هایی و از آن جمله تاریخ تولد فرزندش رضا قلی سپهر در 1262 و هدایت الله سپهر در 1256، نوشته‌ای مورخ 1304 از عباسقلی سپهر که گواهی می‌دهد این دیوان و خطوط پشت آن از محمد تقی سپهر است و دیوان نخستین او است و این که اشعار در حواشی نسخه به خط عباسقلی منقول از دیوان دوم محمد تقی سپهر است؛ کاغذ: فرنگی سفید، جلد: تیماج قرمز، 213گ، 16 سطر، اندازه: 20/5×29سم [ف: 3 - 550]