دیوان سبط تعاویذی

1. تهران؛ سپهسالار؛ شماره نسخه: 2719 آغاز: الاسن المتناسیه و عطفت علیها القلوب القاسیه و شملنی من برها المتواتر بی‌کا، تا: قرن 7؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ 60 برگ آخر آن نونویس و ظاهراً از خطوط اوائل قرن سیزدهم هجری و نویسنده آن سید عمران بن سید عزیز می‌باشد، این نویسنده در تمام بودن دیوان تردید کرده، اشعار این قسمت اخیر موافق تقسیم مذکور بالا از فصل چهارم می‌باشد ولی شاید تمام آن فصل را شامل نباشد و گذشته از این احتمال دارد از میان فصول پیشین هم اوراقی افتاده باشد و این نسخه موافق همان ترتیبی است که ناظم خود دیوان را بدان‌گونه ترتیب داده و شامل اشعاری که پس از کوری انشاء نموده نیز می‌باشد و این نسخه به نام «دیوان ابن التعاویذی و قصائد بعضی از شعراء عرب و تذکرة الشعرا» داخل کتابخانه گردیده و برکنار نخستین برگ یادداشت گردیده ولی مسلماً شامل غیر از دیوان نام برده نیست. از مقدمه نثری شاعر بخشی (ظاهراً یک صفحه) افتاده؛ واقف: سپهسالار؛ کاغذ: حنایی و فرنگی، جلد: تیماج، 143ص، 17 سطر، اندازه: 17×23سم [ف: 2 - 547]