دیوان سائل

4. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 989 آغاز: روزها بسیار و شبها بیشمار ×× بگذرد از بعد ما و روزگار مشتمل بر قصایدی در توحید و نعت و مدائح حضرت امیر المؤمنین علی علیه السلام و پادشاه عصر فتحعلیشاه و فتحعلی خان ملک الشعرا (صبا) و غزلیات به ترتیب حروف تهجی و قطعات و ترکیب‌بند و غزلیات و رباعیات و یک مثنوی در شکایت از زمان می‌باشد، در حدود هفت هزار بیت است؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ پشت صفحه نخستین صاحب دیوان را سائل دماوندی است، با دو سرلوح، یادداشتی که به سال 1305ق در پایان مثنوی وی (ص 459) بوده محو گردیده و در ص 460 غزلی از ظهیر نگارش یافته؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج مذهب، 231گ، 15 سطر، اندازه: 13×20/5سم [ف: 3 - 236]