دیوان سام میرزا

2. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 2992/6 آغاز: بفال سعد ورای مستقیمی ×× بدریا شد روان ابر کریمی؛ انجام: عدای سه سلامت را میرساند ×× یکی پیچد بخود همچون سلیمی درباره این قصیده نوشته نواب الاسام میرزای شمس الشعرا خودش اقرار دارد که از قواعد شعر بی بهره است ولی طبعی موزون دارد این قصیده به زبان طبع مشار الیه است؛ کا: میرزا ابراهیم مشتری (شاعر عصر ناصری)، تا: 1294ق؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج قرمز، 4ص (237-240)، اندازه: 10/5×17سم [ف: 10-442]