دیوان سالک

قم؛ مرکز احیاء؛ شماره نسخه: 1812 آغاز: میرسد بر دلم از غیب صدا ×× احدی نیست بجز ذات خدا / باشد او حاکم و ما حکم پذیر ×× بود او پادشه و ما چو گدا حدود سه هزار بیت غزلیات با تخلص «سالک» و به ترتیب حروف قوافی و نه مخمس و چند رباعی و قطعه و قصاید و بخش اخیر در مدح و ثنای اهل بیت علیهم السلام می‌باشد. نام و مشخصات سراینده معلوم نشد؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 14؛ افتادگی: انجام؛ در پایان مخمسی افزوده شده است گویا به خط خود سراینده؛ جلد: مقوایی، 114گ، 13 سطر، اندازه: 17/5×21سم [ف: 5 - 232]