دیوان زینی

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 14046 آغاز: بیار آب عنب جانا برافروز آتش دلها ×× بباد نیستی برده چو خاکک تیره حاصلها / چو مقطع نیست مقصد را چه می‌پرسی ز منزلها ×× الا یا ایها الساقی ادر کأسا و ناولها / که عشق آسان نمود اول ولی افتاد مشکلها؛ انجام: زینیا چند فسانه به دعا دست برآر ×× ربح اگر می‌طلبی دست کن و تخم بکار / تا رگی هست درین تن ز طلب دست مدار ×× حافظ خام طمع شرمی ازین قصه بدار / عملت چیست که مزدش دو جهان می‌خواهی در این رساله، شاعری با تخلص «زینی» منتخبی از غزلیات حافظ را به ترتیب حروف تهجی قوافی، تخمیس نموده است. از این شاعر در کتاب‌های تذکره ذکری به میان نیامده است. در فرهنگ سخنوران سه شاعر با تخلص «زینی» معرفی شده که هر سه متعلق به قرن دهم هجری بوده و غیر از شاعر مورد بحث ما هستند؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: 885ق؛ مجدول؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، 45گ، 13 سطر، اندازه: 12×17سم [ف: 38 - 68]