دیوان زرگر

یزد؛ وزیری؛ شماره نسخه: 1100 آغاز: طره صد خمت آزار دلم چند نکرد ×× چند یک گوی خورد طعمه دو صد چوگان را؛ انجام: گفتمش برقع بر افکن که ببینم رویت ×× گفت هرگز تو کجا طاقت دیدن داری خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن 13؛ نه سطر با مهر «العبد عباس» و امضایی در پایان از محمد زرگر؛ اهدایی: سید حسین نبوی؛ کاغذ: سمرقندی، جلد: مقوایی، 30گ، 9 سطر (8×14)، اندازه: 10×13سم [ف: 3 - 854]