دیوان رودکی سمرقندی

1. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 2297/1 آغاز: گر بری گردم زمهرش دل زمن گردد بری ×× ورجدا کردم زچهرش جان زمن گردد جدا؛ انجام: رازی که دلم زجان همی داشت نهفت ×× اشکم بزبان حال با خلق بگفت شامل: قصاید رودکی و چند قطعه از او؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: محتملاً قرن 12؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج ماشی، 59ص، 15سطر (7×14/5)، اندازه: 14×21سم [ف: 5 - 415]