دیوان رحیم کرمانی

4. قم؛ مسجد اعظم؛ شماره نسخه: 1932/2 آغاز: خیز که تا وارهیم زین قفس آسمان ×× بال فشان برجهیم درهوس آشیان / طایر قدس است دل گلشن قدسش مطار ×× طالب انس است دل مکن مکان؛ انجام: تا که فراق و وصال هست به هم مقترن ×× تا که نشانند ملال نیست به هم تو امان / بهره یار تو باد وصل و نشاط مدام ×× روزی خصم تو باد هجر وغم جد وآن قصیده فارسی از اوست؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: چهارشنبه جمادی الاول 1413ق؛ همراه با معنی لغات قصیده درپایان؛ جلد: مقوا، 3گ، 18 سطر، اندازه: 14×21سم [ف مخ: 4 - 1527]