دیوان دیوانه میرزا

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8173/23 از: دیوانه میرزا (؟). غزلی است با عنوان «من کلام دیوانه میرزا»، به مطلع: «هر چند چون عذار بتان لوح ساده ایم / روز و شبان به مهر و مه اندر فتاده‌ایم». در قرن نهم شعرای چندی با تخلص «دیوانه» زیست کرده‌اند. نیز شعرایی از دوره‌های بعد از صفوی با این تخلص می‌شناسیم که ذکر آنها در فرهنگ سخنوران آمده است. یک مورد مهم‌تر و مشهورتر که دیوان وی نیز باقی مانده محمد قاسم (م 1085ق / بعد از 1136ق) از شاگردان صائب است. دیوان دو مورد از شاعران مزبور چاپ هم شده است؛ خط: شکسته نستعلیق، کا: صحبت الله خان ملقب به دبیر همایون، تا: آغاز قرن 14؛ رکابه‌دار؛ کاغذ: نازک کاهی، جلد: تیماج قهوه‌ای، 1ص (41)، اندازه: 13/4×21سم [ف: 27/1 - 324]