دیوان درویش

شیراز؛ ملی؛ شماره نسخه: 773 آغاز: ای که جان را در ره حانان بقربان کرده اید ×× می کند درویش جان ... قربان شما؛ انجام: هرگز بر من خاطر شاد آوردی ×× غیر از ستم زمانه داد آوردی / گاهی که چشید از تو دل نوش وصال ×× صد نیش غمش ز پی بیاد آوردی مشتمل است بر قصاید، غزلیات و رباعیات. این دفتر شامل دیوان درویش است. آقای آدمیت در کتاب دانشمندان و سخن‌سرایان فارس از دو درویش نام می‌برد یکی درویش شیرازی، مولی حسین و دیگری درویش یوسف لاری و می‌نویسد که درویش لاری از ادباء و شعراء قرن یازدهم هجری است مؤلف مجمع الفصحاء هم نامی از درویش قائنی می‌برد حال معلوم نیست که این دیوان متعلق بکدام درویش است زیرا که در دفتر بالا اسمی از او نبرده است؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ کاغذ: فرنگی شکری، جلد: تیماج سرخ، 110گ، 12 سطر (6/5×12)، اندازه: 9/5×15سم [ف: 2 - 354]