دیوان دانش تبریزی

2. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 12222 آغاز: بسمله، غب تشریف الصدر با عظم ما حمد به رب العالمین ... باد همایون بفر سایه یزدان ×× نیمه شعبان بصدر اعظم ایران؛ انجام: خویشتن اندر پناه سایه ایزد ×× شاد زیاد ایمن از مکاره دوران قصیده میلادیه امین السلطان قصیده‌ای است در بحر منسرح (مفتعلن فاعلات مفتعلن فع) با مقدمه‌ای به عربی در 50 بیت که در مدح امین السلطان، در نیمه شعبان [تولد حضرت قائم (عج)] سروده شده. در انتها می‌گوید: «مدحت دانش کجا و صفه قدسی ×× کودک بیدست و پای و لجه عمان»؛ خط: ثلث خوش و شکسته، کاتب = مؤلف، تا: 14 شعبان 1311ق؛ در پیشانی صفحه اول گل و برگ زرین مذهب و منقش، اوراق کمندکشی، مجدول؛ واقف: سید جلال الدین تهرانی، مرداد 1361؛ کاغذ: حنایی، جلد: تیماج دارچینی، 5گ، 7 و 13 سطر، اندازه: 17/5×26/5سم [ف: 17 - 333]