شناسنامه کالبدشناسی نسخه خطی
عنوان اثر:
دیوان دانا
پیوند کوتاه:
/m/142424
نشان‌های نسخه‌شناسی و کالبدشناسی
اصل نسخه (دستخط مؤلف)
—
حواشی به خط مؤلف
—
تذهیب و سرلوح
—
نگاره و نقاشی
—
تصحیح‌شده (مصحح)
—
دارای حواشی (محشی)
—
سطور مجدول (جدول‌بندی)
—
دارای رکابه (پای‌صفحه)
—
مقابله و بلاغ
—
چاپ عکسی / فاکسیمیله
—
مشخصات کاتب و تاریخ کتابت
- نام کاتب:
- بی‌کاتب
- تاریخ کتابت:
- 1327ق (1327 هـ.ق)
- محل کتابت:
- نامشخص
- ردیف ثبت در مأخذ:
- ردیف 1 (در فنخا)
ویژگی‌های مادی و ظاهری نسخه
- نوع و اقلام خط:
- نسخ (ممتاز)
- تعداد برگ و سطر:
- 100 برگ • 20 سطر
- ابعاد و اندازه (سانتی‌متر):
- 14/3×21/2سم
- کاغذ و جلد:
- کاغذ نامشخص • تیماج قهوه‌ای
آغاز نسخه
« بسمله، آشنای بحر عشق حق ندارد آشنا ×× زانکه آنجا آشنایانش نیارندی شنا »
انجام نسخه
« با سوزن مژگان وز ابریشم ناز ×× در قید وفا ببرد و شیرازه نمود
مشتمل بر غزلیات وی به ترتیب حروف قافیه، تغزلی در مدح آصف الدوله میرزا عبدالوهاب خان فرزند نصیرالدوله میرزا احمدخان به تاریخ (1304ق) در تهران، موشحی که در بمبئی عرضه شده ترجیع‌بند در ثنای امام هشتم (ع) در مشهد (به تاریخ 1319ق) سپس مثنوی ای در ترجمه احوال خود در بمبئی (به سال 1317ق) و چند قطعه شعر به مناسبت‌های مختلف گفته شده است، از جمله قطعه‌ای که در نوروز سال 1301ق سروده که مصادف با عید غدیر بوده، نیز غزلی که در سفر اول مکه (حج) به سال 1301 در مدینه سروده، نیز در تهران در مدرسه سعدیه سال 1302ق غزلی گفته است. ظاهراً آخرین سروده‌ها مربوط به سال 1327ق است. غدیریه‌ای در عید نوروز 1316 در بمبئی سروده است و غدیریه‌ای در پایان مجموعه »
فوائد و رسائل مندرج در نسخه:
در برگ پایانی نیز این بیت درج شده را شاید از دانا باشد: «آفتابا از در میخانه مگذر کاین حریفان ×× یا بنوشندت که جامی یا ببوسندت که یاری»
فنخا
مشخصات مأخذ و استناد فهرست‌نگاری:
فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.
جلد 15 • صفحه 260 • ردیف 1
متن فنخا:
تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 16361
آغاز: بسمله، آشنای بحر عشق حق ندارد آشنا ×× زانکه آنجا آشنایانش نیارندی شنا؛ انجام: با سوزن مژگان وز ابریشم ناز ×× در قید وفا ببرد و شیرازه نمود
مشتمل بر غزلیات وی به ترتیب حروف قافیه، تغزلی در مدح آصف الدوله میرزا عبدالوهاب خان فرزند نصیرالدوله میرزا احمدخان به تاریخ (1304ق) در تهران، موشحی که در بمبئی عرضه شده ترجیع‌بند در ثنای امام هشتم (ع) در مشهد (به تاریخ 1319ق) سپس مثنوی ای در ترجمه احوال خود در بمبئی (به سال 1317ق) و چند قطعه شعر به مناسبت‌های مختلف گفته شده است، از جمله قطعه‌ای که در نوروز سال 1301ق سروده که مصادف با عید غدیر بوده، نیز غزلی که در سفر اول مکه (حج) به سال 1301 در مدینه سروده، نیز در تهران در مدرسه سعدیه سال 1302ق غزلی گفته است. ظاهراً آخرین سروده‌ها مربوط به سال 1327ق است. غدیریه‌ای در عید نوروز 1316 در بمبئی سروده است و غدیریه‌ای در پایان مجموعه؛ خط: نسخ ممتاز، بی‌کا، تا: 1327ق؛ در برگ پایانی نیز این بیت درج شده را شاید از دانا باشد: «آفتابا از در میخانه مگذر کاین حریفان ×× یا بنوشندت که جامی یا ببوسندت که یاری»؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، 100ص، 20 سطر، اندازه: 14/3×21/2سم [ف: 45 - 184]