دیوان داعی دزفولی

2. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8173/92 آغاز: شرطی است بتان را که چو ... (؟) آیند ×× از بهر کرشمه شیوه ای بنمایند؛ انجام: ز داعی دعا، دعوی از مدعی ×× ببینیم تا گوی میدان که برد. در عنوان این اشعار نام کامل شاعر نوشته شده است. نامش عبدالله بوده و دیوانش با مقدمه منثور مفصل به «دولت الخاقانیه» مسمی است در یک مقدمه و سه خاتمه بنام فتح علی شاه در متن نامه‌هایی از شاعر به رجال عصر خود دارد. او در 98 سالگی در 1256 درگذشته است؛ خط: شکسته نستعلیق، کا: صحبت الله خان ملقب به دبیر همایون، تا: آغاز قرن 14؛ رکابه‌دار؛ کاغذ: نازک کاهی، جلد: تیماج قهوه‌ای، 1ص (260)، اندازه: 13/4×21سم [ف: 27/1 - 344]