دیوان خورسند

مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 16084 آغاز: بنده کی ذات تو را توصیف بتوان نمود ×× یا گره زین معضل پر پیچ و خم خواهد گشود؛ انجام: آزادی طریق دیانت بحکم عقل ×× مستوجب رضای خدا هست و محض عدل. شامل مثنویات و غزلیات (24 غزل در بین مثنوی) یک مخمس و رباعیات. از شاعری با تخلص خورسند (قرن 14) است که غزل و مثنوی کوتاه در رثاء و سال فوت میرزا یحیی سرخوش تفرشی (1277- صفر 1338ق) سروده و همچنین غزلی در سوگ فاضل مازندرانی و رثای فرزندش منوچهر دارد و نیز در مثنویی شرح حال زندگیش را بیان کرده که در کودکی مادرش را از دست داده و تحت سرپرستی مادر بزرگ و دایی اش عطاء الله قرار گرفته است؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 14؛ واگذاری بنیاد مستضعفان در شهریور 1367؛ کاغذ: فستقی فرنگی، جلد: مشمع قرمز، 40گ، 12 سطر، اندازه: 14/2×20/3سم [ف: 17 - 182]