دیوان خواجوی کرمانی

18. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: 13499/18 آغاز: قرطه زر چاک زد لعبت سیمین بدن ×× اشک ملمع فشاند شمع مرصع لگن؛ آغاز مطلع دوم آن چنین است: «دوش که بود از حزن شمع دلم شعله زن ×× سینه انجم فروز مشعله انجمن»؛ انجام: گفته خواجو گلی است رسته زگلزار جان ×× کاید از انفاس او بوی خرد بی سخن قصیده زیبای نونیه‌ای است در 71 بیت، در مدح حضرت علی بن ابی‌طالب علیه السلام و در پاسخ قصیده بال مرصع ابوالمفاخر رازی؛ خط: شکسته نستعلیق، کا: محمد معین بن عبدالرزاق کاشانی، تا: نیمه نخست قرن 13؛ کاغذ: فرنگی، 3گ (57-59)، 12سطر، اندازه: 7×17سم [ف: 34 - 251]