دیوان خرم کردشتی

تبریز؛ ملی؛ شماره نسخه: 2616 آغاز: خون گشت خرد یارب برهانم ازین دریا ×× کاول نه باو ظاهر آخر نه باو پیدا؛ انجام: دشمن مهجوریم آرد بیاد ×× کان وطن آواره کجا رفت و کو / ... خرم ز جفاهای یار ×× ارچه شکایت ننما بد مگو پس از مقدمه منثوری شاعر اشعار خود را به ترتیب حروف آخر قوافی نوشته است و بعدها دیوان آشفته و اوراقی از آن افتاده و اوراق مشوش را بدون رعایت ترتیب به هم دوخته‌اند؛ خط: نسخ، کاتب = مؤلف، تا: 1236ق؛ مهر: «عباسعلی»، «عبده رضا»؛ کاغذ: فرنگی نیلی، 94گ، 11-10سطر، اندازه: 16/5×22سم [ف: 2-560]