دیوان خالص

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 7 معیری آغاز: دیوان: چنان دارند شوق وصل بسم الله عنوانها ×× که در پرواز آیند از دو بال جلد دیوانها؛ انجام: با خلق زبان و دل من هست یکی ×× آئینه و تیغ من ز یک فولادند. حسب الامر رفعت (یک سطر محو شده ) تحریراً فی تاریخ پنجم شهر رمضان المبارک سنه هزار و سی و هفت یوم جمعه دیوان خالص پیشروی میرزا صاحب، قبله تحریر یافت اگر سهوی رفته باشد معاف فرمایند. قطعه‌ای از کتابی است در بیان خواص اسماء الحسنی دارای ابواب و فصول از لوامع البینات فخر رازی و شمس المعارف بونی و الدر النظیم و شرح الاسماء یعقوب چرخی نقل می‌کند. مباحث موجود در نسخه: فصل 1. اختیارات شهور اثنا عشر، فصل در اختیارات ایام اسابیع، فصل 7. اختیارات لیالی متبرکه، فصل 10. اختیارات ساعات منتظمه لیل، فصل 11. اختیارات ساعات اول از غر از ایام، فصل 12. اختیارات ساعات مرتسمه لیالی، فصل 1. تحصیل جاه و عزت، فصل 2. تسخیر خلایق، فصل 3. کفایت مهمات و حل مشکلات، فصل 4. رد عدو و قطع خصمان، فصل 5. دفع خوف و مرض، فصل 6. اثبات مودت و محبت در قلوب و نفوس، ... فصل 11. تحصیل علوم و تکمیل فهوم، باب دوم در خواص اسماء ثنائیات در دوازده فصل و هر فصل چهار اسم دارد. دیوان اشعار خالص را 3000 بیت نوشته‌اند ولی نسخه بالا 2100 بیت است و مشتمل است بر: دیباچه نثر به قلم شمس الدین علی (1-48)، غزلیات، قطعات، رباعیات و افراد از خالص که به ترتیب الفبا تنظیم شده است. (51-282)، آغاز دیباچه: «بیان یار تمام قد جلوه رعنایی و چون ماه ...»؛ خط: نستعلیق جلی، بی‌کا، بی‌تا، تاریخ تحریر 1137 به حروف و 1237 به عدد که دومی با خط متن اختلاف دارد؛ یادداشت سرور گویا در حاشیه صفحه 3 مبنی بر اهداء کتاب به شادروان رهی معیری؛ کاغذ: ترمه سمرقندی، جلد: تیماج قرمز، 282ص، 10 سطر (6/5×13/5)، اندازه: 11/5×21سم [ف: 18 - 12]