دیوان خاقانی شیروانی

142. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 1832 آغاز: برابر؛ انجام: تا بود جوانی آتش جان افزای ×× جانباز چو پروانه شدم شیفته رای / مرد آن آتش فتاد پروانه زپای ×× خاکستر و خاک ماند از آن هر دو بجای شامل قصاید، مقطعات، غزلیات (نامرتب)؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ مجدول، مهر: «محمد مهدی الحسینی»؛ کاغذ: بخارائی، جلد: مقوای روکش تیماج تریاکی، 720ص، 19 سطر، اندازه: 14/5×25سم [ف: 3 - 451]