دیوان خاقانی شیروانی

133. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 640 آغاز: بسمله. در صفت عشق و بیان حقیقت گوید و تخلص بامام ناصرالدین ابراهیم کند: عشق بیفشرد پای بر نمط کبریا ×× برد بدست نخست هستی ما را زما؛ انجام: سیمرغ وصالی ای بت عالی رای ×× دادی بقم همای گیتی آرای / من فارغم از دانه هر کس چو همای ×× تو نیز چو سیمرغ بکس رخ منمای مشتمل است بر قصاید، مراثی، قطعات، غزلیات، رباعیات؛ خط: نسخ خوب، کا: مهدی منشی، تا: ذیحجه 1303ق، جهت ولیعهد وقت (مظفر الدین) قاجار؛ مجدول، کمنددار زرین، حواشی صفحات اول و دوم مذهب و منقش به پیچک‌های زرین و میناسازی، یک سرلوح مذهب مرصع مزدوج میناسازی کار شیراز و بسیار زیبا؛ مهر: کتابخانه دولت علیه ایران 1329؛ کاغذ: فرنگی شکری، جلد: مقوای روکش چرم ساغری مشکی، 336ص، 21 سطر در چهار مصرع، اندازه: 22×34سم [ف: 3 - 453]