دیوان خاقانی شیروانی

101. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 4647 آغاز: چو ماندم بی زبان چون نای جان درمن دمید از لب ×× که تا چون نای سوی چشم رانم دم بفرمانش؛ انجام: تا رفت معزی و عزیزانم پس ×× برخاست بماتم خراسان بنشست خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 12؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ مجدول؛ واقف: نایینی؛ کاغذ: نخودی، جلد: چرمی بخور، 421گ، 17سطر (6/5×12/8)، اندازه: 12/5×20/3سم [ف: 7 - 403]