دیوان خاقان قاجار

16. تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: 408 آغاز: برابر اشعار؛ انجام: آبش همه نوش جان ما را ×× یارب که مدام نوش جان باد خط: نسخ خوش، بی‌کا، تا: قرن 13؛ با دیباچه و خاتمه‌ای به نثر که به دستور شاه نوشته شده است. در دیباچه از سراینده ستایش شده و در خاتمه چند اصطلاح عرفانی شرح داده شده. دارای قصیده، غزل (به ترتیب قافیه)، قطعه، رباعی (به ترتیب قافیه) و مرثیه. عنوانها و تخلص «خاقان» به شنگرف. آغاز دیباچه: «بسمله. ناظم العوالم، بدیع المناظم ... ناظمی که بی مقیاس قیاس و مقیاس اقتباس ...»، انجام (خاتمه دیوان): «... انجام این نامه همایون ... به دیباچه و خاتمه موشح و مذیل افتاد»؛ کاغذ: نخودی فرنگی، جلد: تیماج قهوه‌ای، 88گ، 16 سطر (8/5×15/5)، اندازه: 16×21/5سم [ف: 1 - 110]