دیوان حیرتی

قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 8446-57/116 آغاز: هو العلی خالی ز گرد غیر است گرد سرای عالم ×× در عالم خدا نیست غیر از خدای عالم / بر ملک بی زوالش ذرات در لوائی ×× از ابتدای عالم تا انتهای عالم دیوان غزلیات شاعر است بدون ترتیب، شاعر در اشعارش «حیرتی» تخلص می‌کند. در یکی از غزلهایش از سکونت در عراق شکایت می‌کند و معلوم نیست منظورش عراق عجم است یا عراق عرب آنجا که می‌گوید: «مرا فراق نگه داشت در دیار عراق ×× اسیر محنت غربت شدم فراق فراق»، او از شاعران شیعی گویا دوره آغازین صفویه است و به احتمال زیاد این غزل را در مدح سروده است: «تا شاه برافراخت چو خورشید علم را ×× بگرفت به شمشیر عرب را و عجم را / از فتنه جهان تا زبر و زیر نگردد ×× دادند به او تاج کی و مسند جم را»؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ یادداشتی از محمد مهدی طباطبائی است که در 4 ذیحجه 1059 نگاشته است؛ 76گ، 15 سطر، اندازه: 14×20سم [ف: 4 - 1880]