دیوان حیرتی

تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 8355 دارای یک مثنوی. حیرتی: «خداوندا تویی دانای بر حق ×× خداوندا تویی دارای مطلق / نه قوت مانده اندر دست و پایش ×× نه کس دادی دمی آبی برایش». سپس غزل به ترتیب تهجی از الف تا مسلم با تخلص حیرتی و انجام افتاده (24ر-87پ): «عشق فارغ کرد از دنیا مرا ×× کی تواند برد از ره عشوه دنیا مرا / همچو مرغ نیم بسمل در هوای تیغ او ×× دست و پایی میزدم تانیم جانی داشتم»؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 12؛ افتادگی: انجام؛ کاغذ: هندی، جلد: تیماج عنابی، 19گ (2پ-20ر)، 15 سطر (9×15)، اندازه: 12/5×22سم [ف: 17 - 119]