دیوان حسن غزنوی

4. تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: 5307/6 آغاز: سید حسن غزنوی قدس سره بزرگوار و فاضل و دانشمند و اهل دل بوده و قصیده «فخریه» را او میگوید ... یا رب این مائیم و این صدر رفیع مصطفا است ×× یا رب این مائیم و این فرق عزیز مجتبا است؛ انجام: ای برده مرا بآسمان همچو دعا ×× و الله که زمین پر از ثنای تو کنم خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 11؛ کاغذ: ترمه، جلد: تیماج یشمی، 32گ (58پ-89)، 31 سطر، اندازه: 17×25/6سم [ف: 8 - 283]