دیوان حسن دهلوی

20. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 13442 آغاز: ای روی و مویت آیتی علم امید و بیم را ×× حکمی که می‌خواهی بکن استاده ام تسلیم را / اختر شناس ار بنگرد در نور رخسارت شبی ×× پیش مه و خورشید تو تازه کند تقویم را؛ انجام: صد سال حیات تو گشت در روز ازل ×× از فیض خدای بعد ازاین می‌جویم صد سال دگر / دل یافت نسیم جانفزا در شبگیر یعنی بویت ×× کز دست برفتن گلستان تدبیر یعنی رویت غزلیات و رباعیات؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 11؛ افتادگی: انجام؛ مجدول مذهب لاجوردی؛ اهداء نسخه از طرف عباس شوشتری به ملک الشعراء بهار؛ جلد: تیماج، قهوه‌ای، 190گ، 14 سطر، اندازه: 12/5×21سم [ف: 36 - 376]