دیوان حافظ شیرازی

518. قم؛ حافظیان، ابوالفضل؛ شماره نسخه: 17 آغاز: حافظ از باد خزان در چمن دهر مرنج ×× فکر معقول بفرما گل بیخار کجاست / دل سراپرده محبت اوست ×× دیده آئینه دار طلعت اوست؛ انجام: کجاست ساقی مه روی من که از سرمهر ×× چو چشم مست خودش ساغر گران گیرد / نوای مجلسیان را چو برکشد مطرب ×× گهی عراق زندگاه اصفهان گیرد غزلیات از حرف «ت» تا آخر «ی» و بخشی از ملحقات دیوان؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، 221گ، 17 سطر، اندازه: 11×15سم [ف مخ ]