دیوان حافظ شیرازی

456. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 14149/1 آغاز: من طفلک و بی گنه مرا می‌سوزند ×× ای وای ترا که پیری و دیرگهی / دیوان شریف حافظ است این ×× بی جام می و مغانه مگشای / بی نظم لطیف آن از این پس ×× (در وصالی از بین رفته است) / یا رب که روان پاک حافظ ×× بادا به بهشت عدن بادای خط: شکسته نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ این نسخه دارای شیوه و ویژگی خاصی است بدین گونه که از برگ «1-186پ» یک غزل در هر برگ در ستونی در قسمت راست صفحه نوشته شده و از برگ «187پ-195ر» رباعیات، قطعات، مثنوی و ساقی‌نامه تمام صفحات را فرا گرفته است؛ بی‌کا، بی‌تا؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، 195گ (1پ-195ر)، مختلف السطر چلیپایی، اندازه: 15×24سم [ف: 38 - 187]