دیوان حافظ شیرازی

419. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 6725 آغاز: در آستین مرقع پیاله پنهان دار که همچون چشم صراحی زمانه خونریز است؛ انجام: می شد از چشم آن کمان ابر و دل از پیش می‌رفت و گم می‌کرد پی ... نسخه‌ای است از دیوان اشعار حافظ و مابقی غزلیات نیز به ترتیب الفبایی حروف آخر قوافی مرتب شده؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ مصحح، مجداول؛ کاغذ: فرنگی نخودی، جلد: گالینگور آبی، 128گ، 14 و 15 سطر (8×14/5)، اندازه: 13×19/5سم [رایانه]