شناسنامه کالبدشناسی نسخه خطی
پیوند کوتاه:
/m/141456
نشان‌های نسخه‌شناسی و کالبدشناسی
اصل نسخه (دستخط مؤلف)
—
حواشی به خط مؤلف
—
تذهیب و سرلوح
✓
نگاره و نقاشی
—
تصحیح‌شده (مصحح)
—
دارای حواشی (محشی)
—
سطور مجدول (جدول‌بندی)
✓
دارای رکابه (پای‌صفحه)
—
مقابله و بلاغ
—
چاپ عکسی / فاکسیمیله
—
مشخصات کاتب و تاریخ کتابت
- نام کاتب:
- محمد اسماعیل موسوی عریضی
- تاریخ کتابت:
- 1233ق، برای نائب بلوک میانکوه یزد (1233 هـ.ق)
- محل کتابت:
- نامشخص
- ردیف ثبت در مأخذ:
- ردیف 307 (در فنخا)
ویژگی‌های مادی و ظاهری نسخه
- نوع و اقلام خط:
- شکسته نستعلیق
- تعداد برگ و سطر:
- 175 برگ • 400 سطر
- ابعاد و اندازه (سانتی‌متر):
- 9×14/5سم
- کاغذ و جلد:
- سمرقندی • روغنی
آغاز نسخه
« بسمله بهترین درود نامعدودی که حافظان سراثر عالم عقول و واقفان محامد و مجامع اصول
تمام این دیوان در حدود 4300 بیت است: غزلیات 3600 بیت، ساقی‌نامه و قطعه و رباعی 300، قصاید و ترکیب‌بند و مسدس 400 بیت، یکی از قصاید در میان غزلیات نوشته شده ( ص 281-282) »
فوائد و رسائل مندرج در نسخه:
دیباچه‌ای که عین دیباجه محمد گل اندام با اندک تصرفی در بعضی از کلمات آن می‌باشد اضافاتی هم در آغاز میان آخر آن دارد نام محمد گل اندام را هم ندارد مسلماً پس از قرن دهم هجری نوشته شده (ص 1-11) پس از آن رساله‌ای در بیان تحقیق عبارات الفاظ خواجه به فارسی (ص 11-22) پیش از دیوان نوشته شده پس از آن مسدسی در مدح حضرت امام رضا علیه السلام ( ص 23-28) پس از آن قصاید ترکیب بندها (ص 27-60) غزلیات (63-334)، ساقی‌نامه مقطعات رباعیات ( ص 365-370) است؛ ، ، ، ، 13 سطر
فنخا
مشخصات مأخذ و استناد فهرست‌نگاری:
فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.
جلد 15 • صفحه 160 • ردیف 307
متن فنخا:
307. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 970
آغاز: بسمله بهترین درود نامعدودی که حافظان سراثر عالم عقول و واقفان محامد و مجامع اصول
تمام این دیوان در حدود 4300 بیت است: غزلیات 3600 بیت، ساقی‌نامه و قطعه و رباعی 300، قصاید و ترکیب‌بند و مسدس 400 بیت، یکی از قصاید در میان غزلیات نوشته شده ( ص 281-282)؛ خط: شکسته نستعلیق خوب، کا: محمد اسماعیل موسوی عریضی، تا: 1233ق، برای نائب بلوک میانکوه یزد؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ دیباچه‌ای که عین دیباجه محمد گل اندام با اندک تصرفی در بعضی از کلمات آن می‌باشد و اضافاتی هم در آغاز و میان و آخر آن دارد و نام محمد گل اندام را هم ندارد و مسلماً پس از قرن دهم هجری نوشته شده (ص 1-11) و پس از آن رساله‌ای در بیان و تحقیق عبارات و الفاظ خواجه به فارسی (ص 11-22) پیش از دیوان نوشته شده و پس از آن مسدسی در مدح حضرت امام رضا علیه السلام ( ص 23-28) و پس از آن قصاید و ترکیب بندها (ص 27-60) و غزلیات (63-334)، ساقی‌نامه و مقطعات و رباعیات ( ص 365-370) است؛ با دو سرلوح، مذهب، مجدول مذهب؛ کاغذ: سمرقندی، جلد: روغنی، 175گ، 13 سطر، اندازه: 9×14/5سم [ف: 3 – 215]