دیوان حافظ شیرازی

281. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 2414 آغاز: آغاز مقدمه: این گنج معانی که تهی از غیب است ×× نقشی است که از صحیفه لاریب است / مشهور جهان بفیض روح القدس است ×× مذکور زبانها بلسان اللغیب است. احمدک الله حمداً متوالیاً ما نظم بقدرته بیان المتکلمین ... آغاز: پس از حمد خداوندی که بی مثل است و بی همتا؛ انجام: انجام مقدمه: هجر بند طلب اهتمام طلعت معشوق را گویند و السلام. انجام: الهی روضه اش پر نور داری ... شامل مقدمه‌ای است که در سایر دیوانهای حافظ دیده نشده، نویسنده آن معلوم نیست و به‌طوری که می‌نویسد سلطان ابوالفتح فریدون حسین بهادرخان که دربارش مجمع علما بوده در سال 907 جمع کثیری از علما را مأمور تصحیح و مقابله دیوان‌های حافظ نمود و از میان پانصد نسخه حافظ که اغلب نزدیک به زمان حافظ بوده این نسخه را نوشته‌اند و در دنباله مقدمه کلمات و اصطلاحات دیوان حافظ را به ترتیب الفبایی شرح کرده است (صفحه 1-21)، قصاید (21-106)، غزلیات، مثنوی، ترجیع بند، مخمس، قطعات و رباعیات (106-507) 6250 بیت؛ خط: شکسته خوش، بی‌کا، تا: 1204ق؛ مجدول، دو سرلوح مذهب مرصع؛ کاغذ: ترمه اصفهانی آبی و سفید، جلد: روغنی بوم قرمز، 507ص، 14 سطر (6/5×12/5)، اندازه: 10×15سم [ف: 8 - 117]