دیوان حافظ شیرازی

252. مشهد؛ گوهرشاد؛ شماره نسخه: 2268 آغاز: برابر؛ انجام: گیرم که دلت ز آهن و روست ×× آخر بسرم گذر کن ای دوست / انگار که خاک آستانم. خط: شکسته نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 13؛ افتادگی: انجام؛ مصدر است به مقدمه‌ای که احتمال می‌رود از محمد گل اندام باشد، مجدول؛ کاغذ: نخودی، جلد: تیماج مشکی، 252گ، 12 سطر، اندازه: 14/5×20/5سم [ف: 5 - 642]