دیوان حافظ شیرازی

103. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8869/1 نسخه پرداز برای کتابت اشعار حافظ ترتیب خاصی اتخاذ کرده بوده. وی ستون اول پشت هر برگ را برای نوشتن یک غزل از حافظ اختصاص داده و در ص 1-112 عموماً به این کار مبادرت کرده است. اما پس از آن این رویه انجام نشده ولی در بیشتر صفحات همچنان این ستون برای آن که بعداً تکمیل شود سفید مانده است؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 11؛ با سرلوح مذهب و مرصع، مجدول؛ با این یادداشت‌ها و تاریخ‌ها در مطاوی نسخه: ص24: اشعاری از محمد مومن نصیری به خط خودش، ص67: اشعاری از ابوطالب ولد مرحوم غلامحسین املشی به خط خودش، ص168: ماده تاریخ فوت مرحوم قاضی سلطان محمود قاضی مشهد مقدس از ملا محمد هاشما در 1094ق، ص184: اشعار میرزا عنایت الله اصفهانی به خط محمد دیارجانی در 20 صفر 1323ق، ص209: اشعاری از گلشن به خط فاتح مورخ 6 ربیع الثانی 1303ق، ص211: اشعاری از مثنوی به خط عبدالحسین در جمعه 22 جمادی الاول 1285ق لوی ئیل و از میرزا راضی به خط م ح م د دیارجانی در 3 صفر 1327ق، ص233: اشعاری از سعدی نوشته شده در شب شنبه صفر 1327ق، ص249: دو بیت حافظ به خط زین العابدین و جعفر قلی با یادداشت یادگاری عبدالغنی در جمادی الثانی 1267ق، ص282: یک رباعی ظاهراً به خط محمد قاسم نوشته شده در 25 صفر 1328ق تخاقوی ئیل، ص356: یک بیت شعر به خط عبدالقادر دیارجانی در 4 ذیحجه 1323ق، ص379: چند شعر «حسب الفرموده عالی حضرت سیادت و نجابت پناه میرزا ابراهیم»، ص398 و 399: دو شعر به خط رحمت الله و خضر قلی و عراقی (؟)؛ مهر: کتابخانه باقر ترقی؛ تملک: محمد ابراهیم بن محمد هاشم عاصم حسینی؛ خریداری از باقر ترقی در تیر 1348ش؛ کاغذ: نخودی، جلد: تیماج قهوه‌ای، اندازه: 13/1×24/3سم [ف: 29/1 - 183]