دیوان حافظ شیرازی

13. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 965 مشتمل بر غزلیات و قطعات و ساقی‌نامه و رباعیات حافظ می‌باشد و در حدود 4300 بیت است، در حاشیه برگهای این نسخه از دیوان حافظ کتاب‌های زیرین به خط همین نویسنده: 1. گلشن راز (ص 1-84)، 2. كنز الرموز (ص 84-102)، 3. عشق نامه عراقی (ص 102-230) و پس از اتمام عشق نامه نیز همین نویسنده بر حاشیه برگ‌های دیگر دیوان غزلیات و اشعاری از خواجو کمال، سعدی، همام تبریزی، سلمان، حسن خسرو، عراقی، عطار، جلال الدین رومی، قاسم انوار، جلال، عصمت، نعمت الله ولی، عماد فقیه شاهی، بایسنقر، ناصر، حمدی و غیر از اینها نگاشته و چند صفحه متن آخر کتاب نیز مشتمل اشعاری از سعدی و دیگران است و چنین می‌نماید که یک یا چند برگ از آخر نسخه افتاده؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: 858ق؛ افتادگی: آغاز و وسط و انجام؛ پشت صفحه نخستین ترنجی است مینایی، یادداشتی از سردار معظم خراسانی مالک اخیر نسخه به خط وی، با دو سرسوره ظریف مینایی که با طلا نقاشی گردیده، مجدول مذهب؛ کاغذ: سمرقندی، جلد: تیماج، 217گ، 10 سطر در متن و 11 سطر در حاشیه، اندازه: 12×18سم [ف: 3 - 214]