دیوان جویا

2. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 4628/2 آغاز: الهی رهنما سوی خود این گمراه غافل را ×× ز دردت جامه زیب داغ چون طاوس کن دل را؛ انجام: تا توان روز جزا با این نشانش یافتن ×× ما ز خون خود حنا بر دست قاتل بسته ایم نزدیک 600 بیت غزل بترتیب تهجی و قصیده؛ بی‌کا، بی‌تا؛ مجدول؛ کاغذ: سپاهانی، جلد: تیماج آبی، 41ص (6-46)، 14 سطر (7×18)، اندازه: 10×21سم [ف: 14 - 3564]