دیوان جوهری

قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 1/ 8105-55/75 آغاز: در کمال حسن رویش چون جمال آید چنین ×× از صباح روی او فی الحی نا دو مصبحین / چشم گیتی روشن آمد از جمال روی او ×× می‌رود از روشنی از نور خود تا یوم دین قصیده حولیه. صد و پنجاه و دو بیت است در اسرار کیمیا، شاعر در پایان قصیده می‌گوید که بیت آخر قصیده از او نیست و می‌گوید که هنگامی که بعد از ختم قصیده در ولیان کوه تبریز به تربت شیخ سعد الدین نشسته بودم شخصی را نشسته دیدم که گفت چون که شرحی خواهد بود وی را به این بیت ختم کن: گر تو خواهی تا بهشت خلد بینی هان ببین ×× هذه جنات عدن فادخلوها خالدین. پس از آن به شرح قصیده پرداخته است؛ خط: نستعلیق، کا: محمد علی جیلانی، تا: 1 صفر 1232ق؛ 7گ، 14 سطر، اندازه: 16×21سم [ف: 6 - 3221]