دیوان جنید شیرازی

2. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 5948 آغاز: هزاران جان مشتاقان احمد مرسل ×× امین وحی ربانی که قرآن شد بد و منزل. جنید خسته دل جان چیست تا در رهش افشانی که انجامد هزاران جان ندارد دور یک خردل؛ انجام: مباز عشق اگرت طاقت ستم نبود ×× که در طریق وفا جز بلا و غم نبود / جنید در دل شب خامه زبان تو بس ×× که دستگیر ادیبان بجز قلم نبود یک قصیده است و چند غزل عرفانی آنگاه غزل است به ترتیب تهجی باز هم غزل بی ترتیب؛ خط: شکسته نستعلیق، کا: گویا محمد ابراهیم بن حسن، تا: چهارشنبه 10 ربیع الاول 1301ق؛ قطعه‌ای از شیخ شبلی به نظم فارسی (روی هم 8ص)؛ کاغذ: فرنگی کبود، جلد: مقوایی پارچه، 32گ، 13 سطر (10×17)، اندازه: 13×20سم [ف: 16 - 164]