دیوان جنت

1. قم؛ طبسی؛ شماره نسخه: 788 آغاز: الباب الخامس نعيم اللطائف لف نشر بحرر مكرر رد العجوز على الصدر بسمله. مرا باشد یکی دلبر عسس کردار ایمان بر ×× جهان آشوب غارت گر نقیض بیضه بیضا؛ انجام: یاد یحیی بنمائید بهنگام دعا ×× قطع فیض من دلخسته مدارید روا. اطعم الناس يتيماً رزق الله لكم اشعار شاعری است که به «جنت» تخلص نموده است. این دیوان شامل ابواب مختلفی بوده که برخی از ابواب اسم خاص دارند چون: دو سفرنامه حج، روضة الرضوى، تضمین غزل مخفی، باب الف، باب الباء، اوراق نسخه جابجا شده است، بیشتر اشعار در مدح ائمه اطهار (ع) است. تاریخ یکی از قصاید 1350 درج شده و درجای دیگر تاریخ 1357 در اشعار آمده است. شاعر ساکن کربلا بوده است. در پایان شعری در مدح معصومه (ع) از میرزا یحیی اصفهانی درج شده است با مطلع: «نجفی در من ای لعل لبت رشک یمن ×× یمنی لعل من ایماه رخت شمع ختن»؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 14؛ افتادگی: آغاز و وسط و انجام؛ 32گ، 18 سطر، اندازه: 17/5×21/5سم [ف مخ: 1 - 218]